Onderzoek HDR

Wat HDR is en waarom.

HDR is de afkorting van High Dynamic Range wat hoog dynamisch bereik betekent. Het dynamisch bereik is het verschil tussen de hoogste en de laagste waarde, in dit geval het licht.

Een camera, digitaal of analoog, is beperkter dan je ogen. Je oog ziet een veel groter bereik aan licht en kleur dan een camera in staat is vast te leggen.

HDR wordt bijvoorbeeld gebruikt wanneer de lucht veel lichter is dan de rest. Om dan de lucht goed te krijgen moet de rest worden onderbelicht, en om de rest goed te krijgen moet de lucht worden overbelicht. In dit geval maak je 2 of meer foto’s om alles bij elkaar mooi op de foto te krijgen, daarna worden ze samengevoegd in bijvoorbeeld photoshop.

Ook wordt het vaak in kerken gebruikt. waarbij de kerk van binnen te donker is, maar de ramen te licht.

HDR zijn meerdere foto's met hetzelfde beeld samengevoegd. Deze foto's belicht je allemaal anders bijv.

foto 1   -2 stops (onderbelicht)
foto 2 goed belicht
foto 3   + 3 stops (overbelicht)

Dit kan met zoveel foto's als je zelf wilt, hoewel het slim is om te beginnen met 3 om goede donkere, normale en lichte tonen te krijgen.

Als je ze dan gaat samenvoegen in bijvoorbeeld ''Merge to HDR'' van photoshop, krijg je één geheel met alle gedetailleerde donkere delen uit de overbelichte foto en alle gedetailleerde lichte delen uit de onderbelichte foto en middentonen uit de normaal belichte foto.

Een paar bekende programma's hiervoor zijn;

-Photomatix Pro
-HDR Efex Pro
-HDR Expose
-HDR Express

Tegenwoordig zit op veel camera's een bracketing-knop. Met de bracketing functie kan je instellen dat de camera bijvoorbeeld deze 3 foto's automatisch achter elkaar maakt.
HDR kan zo bewerkt worden dat het er surrealistisch uitziet:

 
of wat realistischer:



De meningen over wat de grens is, zijn heel verschillend.



HDR kan ook prima in zwart-wit:

HDR foto's van auto's worden ook vaak gemaakt, de reflectie op het metaal kan dan extreem worden veranderd.


Ook zijn er al een paar HDR films verschenen op internet. Deze zijn bijvoorbeeld gefilmt met 2 dezelfde camera's recht naast elkaar, allebei een andere belichting (onder- en overbelicht). Deze 2 filmbestanden worden later synchroon gezet en samengevoegd tot een HDR film;

http://www.youtube.com/watch?v=BlcLW2nrHaM

Een HDR effect kan ook worden bereikt door 1 foto te gebruiken. Dit wordt Pseudo-HDR genoemd.
Hier wordt vaak Photoshop voor gebruikt. Er wordt dan 1 foto bijvoorbeeld 2x gekopieerd tot je 3 dezelfde foto's hebt, 1 hiervan wordt handmatig onderbelicht en 1 overbelicht (helderheid, belichting enz.) tot je 3 verschillende belichtingen overhoudt. Deze 3 worden dan weer in Photoshop samengevoegd of in 1 van de andere programma's. Hetzelfde kan ook met film.

Photoshop kan het ook met 1 functie. Met Image-adjustments-hdr toning maakt Photoshop zelf een HDR van 1 foto door zelf ongeveer het bovenstaande te doen. Dit werkt soms verbazend goed;


Geschiedenis

Gustave Le Gray was in 1850 de eerste die gebruik maakte van een primitieve vorm van HDR. Hij vond het verschil tussen de zee en de lucht te groot. Hij gebruikte twee negatieven met elk andere belichtingen om zee en lucht samen goed te krijgen.

Het echte beroemde gebruik van HDR was door Charless Wyckoff in de jaren 40 van de vorige eeuw. Er werd in 1954 op de cover van Time magazine een foto geplaatst over nucleaire explosies. Om deze foto goed tot zijn recht te laten komen heeft hij gebruik gemaakt van de HDR techniek ‘’tone mapping’’.

Rond 1996 begon het digitale tijdperk ook voor de consument aan te breken, er kon voor het eerst door iedereen gebruik worden gemaakt van HDR in kleurenfoto’s.

Magazine: Magazines vergelijken

Vooronderzoek magazines:

Safe magazine is een blad voor beleggers, het heeft maar 10 paginas.

Het blad heeft een frisse uitstraling omdat er veel gebruik is gemaakt van witte achtergronden en lichte foto’s. Het straalt ook rust uit omdat er weinig gebruik is gemaakt van opvallende lettertypes/groottes en kleuren.

De leesbaarheid van de tekst is erg goed omdat er vrijwel altijd gekozen wordt voor zwart op wit of andersom. Ook wordt de tekst nooit om een plaatje heen gevouwen maar zijn het telkens rechte blokken tekst van korte zinnen.

De tekst is verdeeld in korte alineas en steeds en 2 of 3 kolommen per pagina.

-          Hoewel het blad erg standaard is vormgegeven, past het wel goed bij de doelgroep van de serieuze belegger, het zou ook gebruikt kunnen worden als foto-magazine omdat er veel gebruik is gemaakt van foto’s en het strak is vormgegeven.

Via Vesta is een huurdersmagazine, opgebouwd uit 48 paginas.

Op de voorpagina neemt de titel ‘’Via Vesta’’ ongeveer 1/5 van de hele pagina in, en er zijn voorwerpen uit de foto voor de letters gephotoshopped. Voor de rest weinig tekst op de voorkant.

Het blad is fris en vrolijk. Het heeft bijna altijd een witte achtergrond en wisselend groene of oranje objecten op de paginas, de tekst is duidelijk en vrijwel altijd zwart.

Als er een stuk over iemand geschreven wordt, staat diegene links ¾ pagina groot op de foto met rechts nog plek voor 1 kolom tekst over diegene, dit ziet er ook heel goed uit.

Tussen de tekst wordt vaak gebruik gemaakt van citaties die heel groot tussen alineas staan.

-          Het blad ziet er optimistisch en sfeervol uit. Alle mogelijke kleuren zijn er in terug te vinden, maar omdat er per pagina 1 kleur is gekozen is dit alles behalve storend.

Focus is een fotografie magazine voor amateurs en professionals.

Het is een groot blad met 130 pagina’s.

Op de voorkant staat elke uitgave een paginavullende foto over het onderwerp van deze keer.

De pagina’s met tekst zijn bijna allemaal wit en opgebouwd uit 3 kolommen. Omdat hier de foto’s het onderwerp zijn wordt er nooit tekst in een foto geplaatst, wat bij de andere magazines wel het geval is.

Er staat redelijk veel reclame in, deze wordt soms paginavullend geplaatst en soms ook ergens in een hoekje van een tekstpagina. Feitjes, belangrijke informatie of weetjes worden in een gekleurd blok gezet, dit heeft altijd een zachte grijze kleur.

-          Focus is een fijn blad om te lezen. Het is geschreven op een manier die iedereen kan begrijpen en vaktermen worden meteen uitgelegd. De tekst wordt veel aangevuld met plaatjes en tekeningen wat ook erg handig is.

Zoom.nl is een ander fotografie magazine net als de focus, maar is meer gericht op de amateurfotograaf. De voorkant is bijna hetzelfde als de Focus met een paginavullende foto over het onderwerp van deze maand.

Een groot verschil, is dat hier wel tekst en andere tekens worden geplaatst in foto’s, die vooral van inzendingen komen.

De tekst komt wat rommelig over omdat hij niet altijd in hetzelfde aantal kolommen is gezet en soms boven, onder of naast of in een foto staat, dit verschilt ook weer per hoofdstuk/pagina. Er is dus geen sprake van een echte typische lay-out. Deze wordt aangepast op de sfeer van het onderwerp.

Ook in dit blad staat weer veel reclame (27 van de 99 paginas).

-          De lay-out is speels vergeleken bij de Focus en er staat veel reclame in. Er staan veel foto’s in, op elke pagina minimaal 1. Waar de Focus weer vaak 1 pagina vult met een foto gebruikt de Zoom er makkelijk 4 bij elkaar.

Magazine: Concept

Onder verbeelding versta ik meer dan alleen je iets verbeelden. Verbeelding kan verandering of manipulatie van beeld zijn (ver-beelding).

In de foto's wil ik iets laten zien wat niet echt is, maar wel iets dat je je kunt verbeelden.
Ik wil geen echt thema met 1 onderwerp maar gewoon een verzameling van ideeen met verbeelding als gedachte.

Foto 1:
Iemand die met een ladder uit een plas regenwater komt.

Foto 2:
Een voertuig achter elkaar gefotografeerd zodat deze heel lang lijkt.

Foto 3:
Iemand die een kapotte lamp uitdraait en een lamp die al aanstaat aangegeven krijgt.

Foto 4:
Iemand die met een kleurpotlood of een krijtje de wereld terug inkleurt.

Foto 5:
Iemand die met een camera obscura de wereld op z'n kop fotografeert.

Foto 6:
Iemand aansluiten aan de computer.

Foto 7:
Iemand die tegen een onzichtbare muur op knalt.

Foto 8:
kleine speelgoedauto tussen 2 auto's in.

Foto 9:
Iets gigantisch groot in de wereld wegzetten.

Foto 10:
Iemand die een tegel weghaalt en er een andere wereld onder zit.

Magazine: Mindmapping

Magazine: Grove planning

9 jan: Opdracht in eigen woorden uitgelegd, brainstormen, fotografie-idee bedenken.

16 jan: ideeen opdoen en magazines bekijken voor lay-out.

23 jan: ideeen uitwerken en voor volgende week alvast paar foto's schieten.

Magazine: Eigen woorden

De opdracht is om individueel een magazine te maken met als onderwerp ''verbeelding''.
Het moet bestaan uit min. 12 paginas en gevuld worden met 10 eigen foto's en er moet worden gekeken naar de typografie,vormgeving en sfeer. de stappen moeten worden gedaan en bijgehouden op blogspot.

opdracht 2. Vooronderzoek sites + opdracht 3. moodboard

Goede sites:

http://www.ciriljazbec.com/ Deze lijkt heel erg op die van Paolo Boccardi. Onderin een balk met zijn naam en wat hij doet. Verder een slideshow van foto’s op een mooie snelheid waardoor te zien is wat hij allemaal doet.

 

http://www.davehillphoto.com/ Homepage met zijn naam en 6 blokken over verschillende vormen van fotografie die hij beoefent. Wanneer je hier op klinkt zie je een slideshow, bovenin is ook nog een navigatiebalk voor het geval je verkeerd klikt of meteen wilt wisselen. 

http://www.fredrikclement.com/ Een website die even moet laden, maar daarna wordt duidelijk waarom. Na het laden staat een rijtje met zijn werk en daarnaast een link naar de contactpagina. De foto’s zijn met de muis te ‘’sliden’’ naar links of rechts. Op de achtergrond steeds een onscherpte foto wat goed werkt. 

  http://www.jasonbellphoto.com/ Een hele strakke en rustgevende indruk, zachte grijze letters op een


 

          http://www.paoloboccardi.com/ Paolo Boccardi’s oude site.

Site is heel overzichtelijk, 1 balk met zijn naam, wat hij doet, en zijn portfolio.

Als achtergrond een grote foto. De site is simpel, strak en professioneel. Meteen wordt duidelijk waarom de website bestaat.

Slechte sites:

1.     http://www.kenrockwell.com/ Hoewel KenRockwell.com een hele bekende website is onder gedreven amateurfotografen is de site zelf niet erg aantrekkelijk. Een witte achtergrond met standaard zwart lettertype, veel links en een Google zoekbalk. In het midden staat een foto van hem op een klein formaat, hierdoor wordt wel meteen duidelijk waar de website over gaat.

 

http://www.leonardnimoyphotography.com/ Ongeveer hetzelfde als de site van Ken Rockwell alleen iets beter vormgegeven. Deze achtergrond is lichtgeel en standaard grijs lettertype. Het begint met zijn naam en eronder een stukje biografie wat beter bij ‘’about me’’ had kunnen staan, het oogt te druk. 

http://www.bythom.com/ Een site met hetzelfde doel als Ken Rockwell, een site met een portfolio en een blog. Deze site is wit gelaten en het eerste wat je ziet is een balk reclame. Daaronder een  navigatiebalk die niet erg duidelijk is. Er is gebruik gemaakt van heel veel verschillende lettertypes en diktes. De tekst van het blog is te klein om fijn te lezen.

http://www.nfpphotography.nl/ De site is erg duidelijk, maar hij ziet eruit als zo’n infosite waar je op komt wanneer je een website fout spelt. Hooguit 30 woorden op de website getypt in 5 verschillende lettergroottes en diktes. Deze site is bedoelt voor een fotografiebedrijf zelfs, wat werk levert in opdracht. 

1.     http://masters-of-photography.com/ Een site met een verzameling links naar meesters van de fotografie. De site is handig, alleen niet zo mooi. Achtergrond is weer wit gelaten, standaard lettertype met hier en daar belangrijke woorden die dikgedrukt zijn en links die blauw zijn. Het valt goed op maar is niet erg mooi.



Moodboard: